य आत्माऽपहतपाप्मा विजरो विमृत्युर्विशोको विजिघत्सोऽपिपासः सत्यकामः सत्यसंकल्पः सोऽन्वेष्टव्यः स विजिज्ञासितव्यः स सर्वाश्च लोकानाप्नोति सर्वाश्च कामान्यस्तमात्मानमनुविद्य विजानातीति ह प्रजापतिरुवाच॥१॥
ya ātmā'pahatapāpmā vijaro vimṛtyurviśoko vijighatso'pipāsaḥ satyakāmaḥ satyasaṁkalpaḥ so'nveṣṭavyaḥ sa vijijñāsitavyaḥ sa sarvāśca lokānāpnoti sarvāśca kāmānyastamātmānamanuvidya vijānātīti ha prajāpatiruvāca ||1||
Праджапати сказал: «Я, свободное от греха, свободное от старости, свободное от смерти, свободное от печали, свободное от голода, свободное от жажды, чьи желания сбываются и чьи мысли сбываются, — Вот что следует искать, Вот что следует стремиться понять. Тот, кто познал это Я из писаний и от учителя и понял Его, обретает все миры и все желания». (1)
तद्धोभये देवासुरा अनुबुबुधिरे ते होचुर्हन्त तमात्मानमन्वेच्छामो यमात्मानमन्विष्य सर्वाश्च लोकानाप्नोति सर्वाश्च कामानितीन्द्रो हैव देवानामभिप्रवव्राज विरोचनोऽसुराणां तौ हासंविदानावेव समित्पाणी प्रजापतिसकाशमाजग्मतुः॥२॥
taddhobhaye devāsurā anububudhire te hocurhanta tamātmānamanvecchāmo yamātmānamanviṣya sarvāśca lokānāpnoti sarvāśca kāmānitīndro haiva devānāmabhipravavrāja virocano'surāṇāṁ tau hāsaṁvidānāveva samitpāṇī prajāpatisakāśamājagmatuḥ ||2||
Дэвы (боги) и асуры (демоны) услышали эти слова и сказали: «Ну, давайте искать это Я, исследуя, которое обретает все миры и все желания». Индра, среди богов, пошел вперед, а Вирочана, среди демонов. Не общаясь друг с другом, двое предстали перед Праджапати с топлённым маслом в руках. (2)
तौ ह द्वात्रिशतं वर्षाणि ब्रह्मचर्यमूषतुस्तौ ह प्रजापतिरुवाच किमिच्छन्तावास्तमिति तौ होचतुर्यआत्मापहतपाप्मा विजरो विमृत्युर्विशोको विजिघत्सोऽपिपासः सत्यकामः सत्यसंकल्पः सोऽन्वेष्टव्यः स विजिज्ञासितव्यः स सर्वाश्च लोकानाप्नोति सर्वाश्च कामान्यस्तमात्मानमनुविद्य विजानातीति भगवतो वचो वेदयन्ते तमिच्छन्ताववास्तमिति॥३॥
tau ha dvātriśataṁ varṣāṇi brahmacaryamūṣatustau ha prajāpatiruvāca kimicchantāvāstamiti tau hocaturya ātmāpahatapāpmā vijaro vimṛtyurviśoko vijighatso'pipāsaḥ satyakāmaḥ satyasaṁkalpaḥ so'nveṣṭavyaḥ sa vijijñāsitavyaḥ sa sarvāśca lokānāpnoti sarvāśca kāmānyastamātmānamanuvidya vijānātīti bhagavato vaco vedayante tamicchantāvavāstamiti||3||
Они жили там тридцать два года, практикуя брахмачарью. Тогда Праджапати сказал им: «С какой целью вы оба живете здесь?» Они сказали: «Ваше изречение повторяют ученые люди: «Я, которое свободно от греха, свободно от старости, свободно от смерти, свободно от печали, свободно от голода, свободно от жажды, чьи желания сбываются и чьи мысли сбываются — Вот что следует искать, Вот что следует желать понять. Тот, кто познал это Я и понял Его, обретает все миры и все желания». Поэтому мы оба жили здесь, потому что мы желаем этого Я». (3)
तौ ह प्रजापतिरुवाच य एषोऽक्षिणि पुरुषो दृश्यत एष आत्मेति होवाचैतदमृतमभयमेतद्ब्रह्मेत्यथ योऽयं भगवोऽप्सु परिख्यायते यश्चायमादर्शे कतम एष इत्येष उ एवैषु सर्वेष्वन्तेषु परिख्यायत इति होवाच॥४॥
tau ha prajāpatiruvāca ya eṣo'kṣiṇi puruṣo dṛśyata eṣa ātmeti hovācaitadamṛtamabhayametadbrahmetyatha yo'yaṁ bhagavo'psu parikhyāyate yaścāyamādarśe katama eṣa ityeṣa u evaiṣu sarveṣvanteṣu parikhyāyata iti hovāca||4||
Праджапати сказал им: «Личность, которую видят глаза, — это Я». Далее он сказал: «Это бессмертно, бесстрашно. Это Брахман». Они спросили: «Почтенный господин, тот, кого видят в воде, и тот, кого видят в зеркале, — кто из них он?» Праджапати ответил: «Один и тот же, во всех них виден». (4)