आशा वाव स्मराद्भूयस्याशेद्धो वै स्मरो मन्त्रानधीते कर्माणि कुरुते पुत्राश्च पशूश्चेच्छत इमं च लोकममुं चेच्छत आशामुपास्स्वेति॥१॥
āśā vāva smarādbhūyasyāśeddho vai smaro mantrānadhīte karmāṇi kurute putrāśca paśūścecchata imaṁ ca lokamamuṁ cecchata āśāmupāssveti ||1||
Надежда, воистину, больше памяти. Возбужденный надеждой, человек, наделенный памятью, читает священные гимны, совершает жертвоприношения, желает сыновей и скота; желает этого мира и иного. Медитируй на надежде. (1)
स य आशां ब्रह्मेत्युपास्त आशयाऽस्य सर्वे कामाः समृध्यन्त्यमोघा हास्याशिषो भवन्ति यावदाशाया गतं तत्रास्य यथाकामचारो भवति य आशां ब्रह्मेत्युपास्तेऽस्ति भगव आशाया भूय इत्याशाया वाव भूयोऽस्तीति तन्मे भगवान्ब्रवीत्विति॥२॥
sa ya āśāṁ brahmetyupāsta āśayā'sya sarve kāmāḥ samṛdhyantyamoghā hāsyāśiṣo bhavanti yāvadāśāyā gataṁ tatrāsya yathākāmacāro bhavati ya āśāṁ brahmetyupāste'sti bhagava āśāyā bhūya ityāśāyā vāva bhūyo'stīti tanme bhagavānbravītviti ||2||
«Тот, кто медитирует на надежде как на Брахмане, — все его желания исполняются благодаря надежде, его молитвы не напрасны; он может по своей свободной воле достичь того, чего достигает надежда, — тот, кто медитирует на надежде как на Брахмане». Нарада сказал: «Почтенный господин, есть ли что-то большее, чем надежда?» «Конечно, есть что-то большее, чем надежда». «Пожалуйста, скажите мне это, почтенный господин». (2)