स्मरो वावाकाशाद्भूयस्तस्माद्यद्यपि बहव आसीरन्न स्मरन्तो नैव ते कंचन शृणुयुर्न मन्वीरन्न विजानीरन्यदा वाव ते स्मरेयुरथ शृणुयुरथ मन्वीरन्नथ विजानीरन्स्मरेण वै पुत्रान्विजानाति स्मरेण पशून् स्मरमुपास्स्वेति॥१॥
smaro vāvākāśādbhūyastasmādyadyapi bahava āsīranna smaranto naiva te kaṁcana śṛṇuyurna manvīranna vijānīranyadā vāva te smareyuratha śṛṇuyuratha manvīrannatha vijānīransmareṇa vai putrānvijānāti smareṇa paśūn smaramupāssveti ||1||
Память, воистину, больше акаши. Поэтому даже когда собирается много людей, если бы у них не было памяти, они бы вообще никого не услышали, не думали бы, не понимали бы. Но, несомненно, если бы у них была память, они бы слышали, думали и понимали. Благодаря памяти человек узнает своих сыновей, благодаря памяти — свой скот. Медитируй на памяти. (1)
स यः स्मरं ब्रह्मेत्युपास्ते यावत्स्मरस्य गतं तत्रास्य यथाकामचारो भवति यः स्मरं ब्रह्मेत्युपास्तेऽस्ति भगवः स्मराद्भूय इति स्मराद्वाव भूयोऽस्तीति तन्मे भगवान्ब्रवीत्विति॥२॥
sa yaḥ smaraṁ brahmetyupāste yāvatsmarasya gataṁ tatrāsya yathākāmacāro bhavati yaḥ smaraṁ brahmetyupāste'sti bhagavaḥ smarādbhūya iti smarādvāva bhūyo'stīti tanme bhagavānbravītviti ||2||
«Тот, кто медитирует на память как на Брахмана, может по своей свободной воле достичь того, чего достигает память, — тот, кто медитирует на память как на Брахмана». Нарада сказал: «Почтенный господин, есть ли что-то большее, чем память?» «Конечно, есть что-то большее, чем память». «Пожалуйста, скажите мне это, почтенный господин». (2)