पुरुष सोम्योतोपतापिनं ज्ञातयः पर्युपासते जानासि मां जानासि मामिति तस्य यावन्न वाङ्मनसि संपद्यते मनः प्राणे प्राणस्तेजसि तेजः परस्यां देवतायां तावज्जानाति॥१॥
puruṣa somyotopatāpinaṁ jñātayaḥ paryupāsate jānāsi māṁ jānāsi māmiti tasya yāvanna vāṅmanasi saṁpadyate manaḥ prāṇe prāṇastejasi tejaḥ parasyāṁ devatāyāṁ tāvajjānāti||1||
Когда человек тяжело болен, мой дорогой, его родственники садятся вокруг него и спрашивают: «Ты узнаешь меня? Ты узнаешь меня?» До тех пор, пока его речь не сольется с его умом, его ум с его праной, его прана с теплом в его теле, а тепло с Высшим Я, он сможет узнать их. (1)
अथ यदास्य वाङ्मनसि संपद्यते मनः प्राणे प्राणस्तेजसि तेजः परस्यां देवतायामथ न जानाति॥२॥
atha yadāsya vāṅmanasi saṁpadyate manaḥ prāṇe prāṇastejasi tejaḥ parasyāṁ devatāyāmatha na jānāti ||2||
Затем, когда его речь сливается с его умом, его ум — с праной, его прана — с теплом в его теле, а тепло — с Высшим Я, он больше не узнает их. (2)
स य एषोऽणिमैतदात्म्यमिद सर्वं तत् सत्य स आत्मा तत्त्वमसि श्वेतकेतो इति भूय एव मा भगवान्विज्ञापयत्विति तथा सोम्येति होवाच॥३॥
sa ya eṣo'ṇimaitadātmyamida sarvaṁ tat satya sa ātmā tattvamasi śvetaketo iti bhūya eva mā bhagavānvijñāpayatviti tathā somyeti hovāca ||3||
«Теперь, то, что есть тонкая сущность, — в нем все существующее имеет свое Я. Это Истина. Это Я, Которым ты являешься, Шветакету». «Пожалуйста, почтенный господин, дай мне дальнейшие наставления», — сказал сын. «Да будет так, мой дорогой», — ответил отец. (3)