सदेव सोम्येदमग्र आसीदेकमेवाद्वितीयम्॥ तद्धैक आहुरसदेवेदमग्र आसीदेकमेवाद्वितीयं तस्मादसतः सज्जायत॥१॥
sadeva somyedamagra āsīdekamevādvitīyam|| taddhaika āhurasadevedamagra āsīdekamevādvitīyaṁ tasmādasataḥ sajjāyata||1||
В начале, мой дорогой, эта вселенная была одним Бытием (Сат), единым без второго. Некоторые говорят, что в начале это было одно небытие (асат), единое без второго; и из этого небытия родилось бытие. (1)
कुतस्तु खलु सोम्यैव स्यादिति होवाच कथमसतः सज्जायेतेति॥ सत्त्वेव सोम्येदमग्र आसीदेकमेवाद्वितीयम्॥२॥
kutastu khalu somyaiva syāditi hovāca kathamasataḥ sajjāyeteti || sattveva somyedamagra āsīdekamevādvitīyam ||2||
Аруни сказал: «Но как же, в самом деле, это могло быть так, мой дорогой? Как Бытие могло родиться из Небытия? Нет, мой дорогой, только Бытие существовало в начале, единое без второго». (2)
तदैक्षत बहु स्यां प्रजायेयेति तत्तेजोऽसृजत तत्तेज ऐक्षत बहु स्यां प्रजायेयेति तदपोऽसृजत॥ तस्माद्यत्र क्व च शोचति स्वेदते वा पुरुषस्तेजस एव तदध्यापो जायन्ते॥३॥
tadaikṣata bahu syāṁ prajāyeyeti tattejo'sṛjata tatteja aikṣata bahu syāṁ prajāyeyeti tadapo'sṛjata|| tasmādyatra kva ca śocati svedate vā puruṣastejasa eva tadadhyāpo jāyante ||3||
Оно (Существо, или Брахман) подумало: «Пусть я буду многочисленным; пусть я разрастусь». Оно создало огонь. Этот огонь подумал: «Пусть я буду многочисленным; пусть я разрастусь». Он создал воду. Вот почему, когда человек горяч и потеет, вода образуется только из огня (жара). (3)
ता आप ऐक्षन्त बह्व्यः स्याम प्रजायेमहीति ता अन्नमसृजन्त तस्माद्यत्र क्व च वर्षति तदेव भूयिष्ठमन्नं भवत्यद्भ्य एव तदध्यन्नाद्यं जायते॥४॥
tā āpa aikṣanta bahvyaḥ syāma prajāyemahīti tā annamasṛjanta tasmādyatra kva ca varṣati tadeva bhūyiṣṭhamannaṁ bhavatyadbhya eva tadadhyannādyaṁ jāyate||4||
Эта вода подумала: «Пусть я буду многочисленной; пусть я расту». Она создала пищу (т. е. землю). Вот почему, когда где-либо идет дождь, производится обильная еда. Из одной только воды производится съедобная еда. (4)