तद्य इत्थं विदुः। ये चेमेऽरण्ये श्रद्धा तप इत्युपासते तेऽर्चिषमभिसंभवन्त्यर्चिषोऽहरह्न आपूर्यमाणपक्षमापूर्यमाणपक्षाद्यान्षडुदङ्ङेति मासास्तान् मासेभ्यः संवत्सर॥१॥
संवत्सरादादित्यमादित्याच्चन्द्रमसं चन्द्रमसो विद्युतं तत्पुरुषोऽमानवः स एनान्ब्रह्म गमयत्येष देवयानः पन्था इति॥२॥
tadya itthaṁ viduḥ| ye ceme'raṇye śraddhā tapa ityupāsate
te'rciṣamabhisaṁbhavantyarciṣo'harahna āpūryamāṇapakṣamāpūryamāṇapakṣādyānṣaḍudaṅṅeti māsāstān māsebhyaḥ saṁvatsara||1||
saṁvatsarādādityamādityāccandramasaṁ candramaso vidyutaṁ tatpuruṣo'mānavaḥ sa enānbrahma gamayatyeṣa devayānaḥ panthā iti ||2||
Те, кто знают это, и те, кто, обитая в лесу, практикуют веру и аскезы, идут к свету, от света ко дню, от дня к светлой половине луны, от светлой половины луны к шести месяцам, в течение которых солнце идет на север, от этих месяцев к году, от года к солнцу, от солнца к луне, от луны к молнии. Там его встречает человек, который не является человеком, и ведет его к Брахману. Это Путь Богов (Дэваяна). (1-2)
अथ य इमे ग्राम इष्टापूर्ते दत्तमित्युपासते ते धूममभिसंभवन्ति धूमाद्रात्रि रात्रेरपरपक्षमपरपक्षाद्यान्षड्दक्षिणैति मासास्तान्नैते संवत्सरमभिप्राप्नुवन्ति॥३॥
atha ya ime grāma iṣṭāpūrte dattamityupāsate te dhūmamabhisaṁbhavanti dhūmādrātri rātreraparapakṣamaparapakṣādyānṣaḍdakṣiṇaiti māsāstānnaite
saṁvatsaramabhiprāpnuvanti ||3||
Те же, которые, живя в селении, приносят жертвы, занимаются общественными делами и подают милостыню, идут в дым, из дыма в ночь, из ночи в темную половину луны, из темной половины луны в те шесть месяцев, в которые солнце идет к югу. Но они не достигают года. (3)
मासेभ्यः पितृलोकं पितृलोकादाकाशमाकाशाच्चन्द्रमसमेष सोमो राजा तद्देवानामन्नं तं देवा भक्षयन्ति॥४॥
māsebhyaḥ pitṛlokaṁ pitṛlokādākāśamākāśāccandramasameṣa somo rājā taddevānāmannaṁ taṁ devā bhakṣayanti ||4||
Из этих месяцев они идут в Мир людей, из мира людей в акашу, из акаши на луну. Это царь Сома. Они — пища богов. Их едят боги. (4)
तस्मिन्यवात्संपातमुषित्वाथैतमेवाध्वानं पुनर्निवर्तन्ते यथेतमाकाशमाकाशाद्वायुं वायुर्भूत्वा धूमो भवति धूमो भूत्वाऽभ्रं भवति॥५॥
अभ्रं भूत्वा मेघो भवति मेघो भूत्वा प्रवर्षति त इह व्रीहियवा ओषधिवनस्पतयस्तिलमाषा इति जायन्तेऽतो वै खलु दुर्निष्प्रपतरं यो यो ह्यन्नमत्ति यो रेतः सिञ्चति तद्भूय एव भवति॥६॥
tasminyavātsaṁpātamuṣitvāthaitamevādhvānaṁ punarnivartante
yathetamākāśamākāśādvāyuṁ vāyurbhūtvā dhūmo bhavati dhūmo bhūtvā'bhraṁ bhavati ||5||
abhraṁ bhūtvā megho bhavati megho bhūtvā pravarṣati ta iha vrīhiyavā oṣadhivanaspatayastilamāṣā iti jāyante'to vai khalu durniṣprapataraṁ yo yo hyannamatti yo retaḥ siñcati tadbhūya eva bhavati ||6||
Прожив там, в лунном мире, пока их добрые дела не будут уничтожены, они возвращаются снова тем же путем, которым пришли. Сначала они достигают акаши, а из акаши — воздуха. Став воздухом, они становятся дымом; став дымом, они становятся туманом; Став туманом, они становятся облаком; став облаком, они падают как дождевая вода. Затем они рождаются как рис и ячмень, травы и деревья, кунжут и бобы. Отсюда выход наиболее труден; ибо тот, кто способен зачать детей, ест эту пищу и излевает семя, они становятся подобными ему. (5-6)
तद्य इह रमणीयचरणा अभ्याशो ह यत्ते रमणीयां योनिमापद्येरन्ब्राह्मणयोनिं वा क्षत्रिययोनिं वा वैश्ययोनिं वाथ य इह कपूयचरणा अभ्याशो ह यत्ते कपूयां योनिमापद्येरन् श्वयोनिं वा सूकरयोनिं वा चण्डालयोनिं वा॥७॥
tadya iha ramaṇīyacaraṇā abhyāśo ha yatte ramaṇīyāṁ yonimāpadyeranbrāhmaṇayoniṁ vā kṣatriyayoniṁ vā vaiśyayoniṁ vātha ya iha kapūyacaraṇā abhyāśo ha yatte kapūyāṁ yonimāpadyeran śvayoniṁ vā sūkarayoniṁ vā caṇḍālayoniṁ vā||7||
Те, чье поведение здесь на земле было хорошим, быстро достигнут какого-то хорошего рождения — рождения брахманом, рождения кшатрием или рождения вайшьей. Но те, чье поведение здесь было плохим, быстро достигнут какого-то плохого рождения — рождения собакой, рождения свиньей или рождения чандалой. (7)
अथैतयोः पथोर्न कतरेणचन तानीमानि क्षुद्राण्यसकृदावर्तीनि भूतानि भवन्ति जायस्व म्रियस्वेत्येतत्तृतीयस्थानं तेनासौ लोको न संपूर्यते तस्माज्ज्गुप्सेत तदेष श्लोकः॥८॥
athaitayoḥ pathorna katareṇacana tānīmāni kṣudrāṇyasakṛdāvartīni bhūtāni bhavanti jāyasva mriyasvetyetattṛtīyasthānaṁ tenāsau loko na saṁpūryate tasmājjgupseta tadeṣa ślokaḥ ||8||
Те, кто не практикует медитацию и не совершает ритуалы, не следуют ни одному из этих путей. Они становятся теми ничтожными созданиями, которые постоянно вращаются и о которых можно сказать: «Живи и умри». Это третье место. «Поэтому тот мир никогда не становится полным. Пусть человек презирает этот путь. Для этого есть следующий стих: (8)
स्तेनो हिरण्यस्य सुरां पिबश्च गुरोस्तल्पमावसन्ब्रह्महा च। ये ते पतन्ति चत्वारः पञ्चमश्चाचर स्तैरिति॥९॥
steno hiraṇyasya surāṁ pibaśca gurostalpamāvasanbrahmahā ca| ye te patanti catvāraḥ pañcamaścācara stairiti||9||
Человек, укравший золото брахмана, тот (т. е. брахман), кто пьет спиртное, тот, кто бесчестит постель своего учителя, и тот, кто убивает брахмана, — эти четверо падают, как и пятый, кто общается с ними. (9)
अथ ह य एतानेवं पञ्चाग्नीन्वेद न सह तैरप्याचरन्पाप्मना लिप्यते शुद्धः पूतः पुण्यलोको भवति य एवं वेद य एवं वेद॥१०॥
atha ha ya etānevaṁ pañcāgnīnveda na saha tairapyācaranpāpmanā lipyate śuddhaḥ pūtaḥ puṇyaloko bhavati ya evaṁ veda ya evaṁ veda||10||
Но тот, кто знает эти Пять Огней, не запятнан грехом, даже соприкасаясь с ними. Он становится чистым и опрятным и обретает мир блаженных — тот, кто знает это, да, тот, кто знает это. (10)