राप हाऽऽचर्यकुलं तमाचर्योऽभ्युवाद सत्यकाम३ इति भगव इति ह प्रतिशुश्राव॥१॥
prāpa hā''caryakulaṁ tamācaryo'bhyuvāda satyakāma3 iti bhagava iti ha pratiśuśrāva ||1||
Сатьякама дошёл до дома учителя. Учитель сказал ему: «Сатьякама! (1)
ब्रह्मविदिव वै सोम्य भासि को नु त्वाऽनुशशासेत्यन्ये मनुष्येभ्य इति ह प्रतिजज्ञे भगवास्त्वेव मे कामे ब्रूयात्॥२॥
brahmavidiva vai somya bhāsi ko nu tvā'nuśaśāsetyanye manuṣyebhya iti ha pratijajñe bhagavāstveva me kāme brūyāt ||2||
Учитель сказал: «Дорогой друг, ты сияешь, как тот, кто знает Брахмана. Кто научил тебя?» «Другие, кроме людей», — ответил он. «Но я желаю, почтенный господин, чтобы ты один научил меня». (2)
रुत ह्येव मे भगवद्दृशेभ्य आचार्याद्धैव विद्या विदिता साधिष्ठं प्रापतीति तस्मै हैतदेवोवाचात्र ह न किंचन वीयायेति वीयायेति॥३॥
śruta hyeva me bhagavaddṛśebhya ācāryāddhaiva vidyā viditā sādhiṣṭhaṁ prāpatīti tasmai haitadevovācātra ha na kiṁcana vīyāyeti vīyāyeti||3||
«Ибо я слышал от таких людей, как ты, что только знание, полученное от учителя (Ачарьи), ведет к высшему благу». Затем он (Гаутама) научил его тому же знанию. Ничего не было упущено, да, ничего не было упущено. (3)