सत्यकामो ह जाबालो जबालां मातरमामन्त्रयांचक्रे ब्रह्मचर्यं भवति विवत्स्यामि किंगोत्रो न्वहमस्मीति ॥१॥
satyakāmo ha jābālo jabālāṁ mātaramāmantrayāṁcakre brahmacaryaṁ bhavati vivatsyāmi kiṁgotro nvahamasmīti ||1||
Однажды Сатьякама, сын Джабалы, обратился к своей матери и сказал: «Уважаемая Мать, я хочу стать брахмачарином. Какого я происхождения?»
सा हैनमुवाच नाहमेतद्वेद तात यद्गोत्रस्त्वमसि बह्वहं चरन्ती परिचारिणी यौवने त्वामलभे साहमेतन्न वेद यद्गोत्रस्त्वमसि जबाला तु नामाहमस्मि सत्यकामो नाम त्वमसि स सत्यकाम एव जाबालो ब्रुवीथा इति॥२॥
sā hainamuvāca nāhametadveda tāta yadgotrastvamasi bahvahaṁ carantī paricāriṇī yauvane tvāmalabhe sāhametanna veda yadgotrastvamasi jabālā tu nāmāhamasmi satyakāmo nāma tvamasi sa satyakāma eva jābālo bruvīthā iti ||2||
Она сказала ему: «Я не знаю, дитя мое, какого ты происхождения. В юности я была занята множеством домашних дел и обслуживанием гостей, когда я зачала тебя. Я не знаю, какого ты происхождения. Меня зовут Джабала, а тебя зовут Сатьякама. Поэтому ты можешь называть себя Сатьякама Джабала (сын Джабалы). (2)
स ह हारिद्रुमतं गौतममेत्योवाच ब्रह्मचर्यं भगवति वत्स्याम्युपेयां भगवन्तमिति॥३॥
sa ha hāridrumataṁ gautamametyovāca brahmacaryaṁ bhagavati vatsyāmyupeyāṁ bhagavantamiti ||3||
Он пришел к Гаутаме, сыну Харидруматы, и сказал: «Уважаемый господин, я хочу жить с вами как брахмачари. Могу ли я обратиться к вам как ученик?» (3)
त होवाच किंगोत्रो नु सोम्यासीति स होवाच नाहमेतद्वेद भो यद्गोत्रोऽहमस्म्यपृच्छं मातर सा मा प्रत्यब्रवीद्बह्वहं चरन्ती परिचारिणी यौवने त्वामलभे साऽहमेतन्न वेद यद्गोत्रस्त्वमसि जबाला तु नामाहमस्मि सत्यकामो नाम त्वमसीति सोऽह सत्यकामो जाबालोऽस्मि भो इति॥४॥
ta hovāca kiṁgotro nu somyāsīti sa hovāca nāhametadveda bho yadgotro'hamasmyapṛcchaṁ mātara sā mā pratyabravīdbahvahaṁ carantī paricāriṇī yauvane tvāmalabhe sā'hametanna veda yadgotrastvamasi jabālā tu nāmāhamasmi satyakāmo nāma tvamasīti so'ha satyakāmo jābālo'smi bho iti||4||
Гаутама сказал ему: «Какого ты происхождения, дорогой друг?» Сатьякама сказал: «Я не знаю, господин, какого я происхождения. Я спросил об этом свою мать, и она ответила: «В юности я была занята множеством домашних дел и обслуживанием гостей, когда я зачала тебя. Я не знаю, какого ты происхождения. Меня зовут Джабала, а тебя зовут Сатьякама». Поэтому я, господин, Сатьякама Джабала».
त होवाच नैतदब्राह्मणो विवक्तुमर्हति समिध सोम्याऽऽहरोप त्वा नेष्ये न सत्यादगा इति तमुपनीय कृशानामबलानां चतुःशता गा निराकृत्योवाचेमाः सोम्यानुसंव्रजेति ता अभिप्रस्थापयन्नुवाच नासहस्रेणावर्तेयेति स ह वर्षगणं प्रोवास ता यदा सहस्र संपेदुः॥५॥
ta hovāca naitadabrāhmaṇo vivaktumarhati samidha somyā''haropa tvā neṣye na satyādagā iti tamupanīya kṛśānāmabalānāṁ catuḥśatā gā nirākṛtyovācemāḥ somyānusaṁvrajeti tā abhiprasthāpayannuvāca nāsahasreṇāvarteyeti sa ha varṣagaṇaṁ provāsa tā yadā sahasra saṁpeduḥ||5||
Гаутама сказал: «Так мог бы говорить только истинный брахман. Принеси дрова, дорогой друг; я посвящу тебя. Ты не отступил от истины». Он посвятил Сатьякаму. Отделив четыреста тощих и слабых коров от своего стада, он сказал: «Дорогой друг, иди с ними». Отгоняя их в сторону леса, Сатьякама сказал: «Я не вернусь, пока их не станет тысяча». Он прожил несколько лет в лесу. Пока коров не стало тысяча. (5)