अथ येऽस्योदञ्चो रश्मयस्ता एवास्योदीच्यो मधुनाड्योऽथर्वाङ्गिरस एव मधुकृत इतिहासपुराणं पुष्पं ता अमृता आपः॥१॥
atha ye'syodañco raśmayastā evāsyodīcyo madhunāḍyo'tharvāṅgirasa eva madhukṛta itihāsapurāṇaṁ puṣpaṁ tā amṛtā āpaḥ ||1||
Северные лучи солнца — северные соты. Стихи Атхарва-ангирасы — пчелы. Итихасы-Пураны — цветок. Вода — нектар. (1)
ते वा एतेऽथर्वाङ्गिरस एतदितिहासपूराणमभ्यतप स्तस्याभितप्तस्य यशस्तेज इन्द्रियं वीर्यमन्नाद्य रसोऽजायत॥२॥
te vā ete'tharvāṅgirasa etaditihāsapūrāṇamabhyatapa stasyābhitaptasya yaśasteja indriyaṁ vīryamannādya raso'jāyata||2||
Эти самые гимны Атхарва-ангираса согрели Итихаса-Пураны. Из них, согретых таким образом, вышли — как ее суть — слава, сияние, сила чувств, мужественность и пища, которая съедается. (2)
तद्व्यक्षरत्तदादित्यमभितोऽश्रयत्तद्वा एतद्यदेतदादित्यस्य परं कृष्ण रूपम्॥३॥
tadvyakṣarattadādityamabhito'śrayattadvā etadyadetadādityasya paraṁ kṛṣṇa rūpam ||3||
Эта сущность потекла и направилось к солнцу. Это образовало то, что называется чрезвычайно темным цветом солнца. (3)