त्रयो होद्गीथे कुशला बभूवुः शिलकः शालावत्यश्चैकितायनो दाल्भ्यः प्रवाहणो जैवलिरिति ते होचुरुद्गीथे वै कुशलाः स्मो हन्तोद्गीथे कथां वदाम इति॥१॥
trayo hodgīthe kuśalā babhūvuḥ śilakaḥ śālāvatyaścaikitāyano dālbhyaḥ pravāhaṇo jaivaliriti te hocurudgīthe vai kuśalāḥ smo hantodgīthe kathāṁ vadāma iti ||1||
Было три человека, сведущих в Удгите: Силака, сын Салавата, Чайкитаяна из рода Далбхьи и Правахана, сын Дживалы. Они сказали: «Мы действительно сведущи в Удгитхе. Давайте обсудим Удгитху». (1)
तथेति ह समुपविविशुः स ह प्रवाहणो जैवलिरुवाच भगवन्तावग्रे वदतां ब्राह्मणयोर्वदतोर्वाच श्रोष्यामीति।२॥
tatheti ha samupaviviśuḥ sa ha pravāhaṇo jaivaliruvāca bhagavantāvagre vadatāṁ brāhmaṇayorvadatorvāca śroṣyāmīti ||2||
«Да будет так», — сказали они и сели. Тогда Правихана, сын Дживалы, сказал: «Уважаемые господа, вы говорите первыми, а я послушаю, что скажут два брахмана». (2)
स ह शिलकः शालावत्यश्चैकितायनं दाल्भ्यमुवाच हन्त त्वा पृच्छानीति। पृच्छेति होवाच॥३॥
sa ha śilakaḥ śālāvatyaścaikitāyanaṁ dālbhyamuvāca hanta tvā pṛcchānīti | pṛccheti hovāca ||3||
Тогда Силака, сын Салавата, сказал Чайкитаяне из рода Далбхья: «Ну, могу ли я задать тебе вопрос?» «Спрашивай», — сказал он. (3)
का साम्नो गतिरिति स्वर इति होवाच स्वरस्य का गतिरिति प्राण इति होवाच प्राणस्य का गतिरित्यन्नमिति होवाचान्नस्य का गतिरित्याप इति होवाच॥४॥
अपां का गतिरित्यसौ लोक इति होवाचामुष्य लोकस्य का गतिरिति न स्वर्गं लोकमतिनयेदिति होवाच स्वर्गं वयं लोक सामाभिसंस्थापयामः स्वर्गसस्तावहि सामेति॥५॥
kā sāmno gatiriti svara iti hovāca svarasya kā gatiriti prāṇa iti hovāca prāṇasya kā gatirityannamiti hovācānnasya kā gatirityāpa iti hovāca ||4||
apāṁ kā gatirityasau loka iti hovācāmuṣya lokasya kā gatiriti na svargaṁ lokamatinayediti hovāca svargaṁ vayaṁ loka sāmābhisaṁsthāpayāmaḥ svargasastāvahi sāmeti||5||
«Что является опорой самана?» «Тон (свара)», — ответил он. «Что является опорой тона?» «Прана (жизненное дыхание)», — ответил он. «Что является опорой праны?» «Пища», — ответил он. «Что является опорой пищи?» «Вода», — ответил он. «Что является опорой воды?» «Тот мир (небеса)», — ответил он. «Что является опорой того мира?» «Пусть никто не выносит самана за пределы небесного мира. Мы помещаем саман в небесный мир, ибо саман восхваляется как небо». (4-5)
त ह शिलकः शालावत्यश्चैकितायनं दाल्भ्यमुवाचाप्रतिष्ठितं वै किल ते दाल्भ्य साम यस्त्वेतर्हि ब्रूयान्मूर्धा ते विपतिष्यतीति मूर्धा ते विपतेदिति॥६॥
ta ha śilakaḥ śālāvatyaścaikitāyanaṁ dālbhyamuvācāpratiṣṭhitaṁ vai kila te dālbhya sāma yastvetarhi brūyānmūrdhā te vipatiṣyatīti mūrdhā te vipatediti||6||
Тогда Силака, сын Салавата, сказал Чайкитаяне из рода Далбхьи: «О Далбхья, твой саман не прочно устоял. Если бы в это время кто-нибудь, знающий опору самана, сказал: «Твоя голова отвалится», то, несомненно, твоя голова отвалилась бы». (6)
हन्ताहमेतद्भगवतो वेदानीति विद्धीति होवाचामुष्य लोकस्य का गतिरित्ययं लोक इति होवाचास्य लोकस्य का गतिरिति न प्रतिष्ठां लोकमतिनयेदिति होवाच प्रतिष्ठां वयं लोक सामाभिसस्थापयामः प्रतिष्ठासस्ताव हि सामेति॥७॥
hantāhametadbhagavato vedānīti viddhīti hovācāmuṣya lokasya kā gatirityayaṁ loka iti hovācāsya lokasya kā gatiriti na pratiṣṭhāṁ lokamatinayediti hovāca pratiṣṭhāṁ vayaṁ loka sāmābhisasthāpayāmaḥ pratiṣṭhāsastāva hi sāmeti||7||
«Ну, тогда, почтенный господин, позволь мне узнать это от тебя», — сказал Чайкитаяна. «Узнай это», — ответил Силака. «Что является опорой того мира?» «Этот мир», — ответил он. «Что является опорой этого мира?» «Пусть никто не выносит саман за пределы этого мира, который является его опорой. Мы помещаем саман в этот мир как его опору, ибо саман восхваляется как опора (т. е. этот мир)». (7)
त ह प्रवाहणो जैवलिरुवाचान्तवद्वै किल ते शालावत्य साम यस्त्वेतर्हि ब्रूयान्मूर्धा ते विपतिष्यतीति मूर्धा ते विपतेदिति हन्ताहमेतद्भगवतो वेदानीति विद्धीति होवाच॥८॥
ta ha pravāhaṇo jaivaliruvācāntavadvai kila te śālāvatya sāma yastvetarhi brūyānmūrdhā te vipatiṣyatīti mūrdhā te vipatediti hantāhametadbhagavato vedānīti viddhīti hovāca||8||
Тогда сказал Правахана, сын Дживалы: «О сын Салавата, твой саман (т. е. эта земля) имеет конец. Если бы в это время кто-нибудь, знающий опору самана, сказал: «Твоя голова отвалится», то, несомненно, твоя голова отвалилась». «Ну, тогда позволь мне узнать это от тебя, почтенный господин», — сказал Силака. «Узнай это», — сказал Правахана. (8)