athānyatrāpyuktaṃ stanayatyeṣāsya tanūryāṃ omiti strīpuṃnapuṃsakamiti liṅgavat yeṣāthāgnirvāyurāditya iti bhāsvatyeṣātha rudro viṣṇurityadhipatirityeṣātha gārhapatyo dakṣiṇāgnirāhavanīya iti mukhavatyeṣātha ṛgyaju:sāmeti vijānātyeṣātha bhūrbhuvaḥ svariti lokavatyeṣātha bhūtaṃ bhavyaṃ bhaviṣyaditi kālavatyeṣātha prāṇo'gniḥ sūrya iti pratāpavatyeṣā-thānnamāpaścandramā ityāpyāyanavatyeṣātha buddhirmano'haṃkāra iti cetanavatyeṣātha prāṇo'pāno vyāna iti praṇavatyeke tyajāmītyuktaitāha prastotārpitā bhavatītyevaṃ hyāhaitadvai satyakāma para cāparaṃ ca yadomityetadakṣaramiti ||5||
Опять же, в другом месте утверждается, что слово, произносимое этим (Брахма) телом, называется Ом. Он (Омкара) состоит из трех полов: мужского, женского и бесполого. В форме Агни, Вайю и Сурьи он является дарителем света, а в форме Брахмы, Рудры и Вишну — владыкой. Гархапатья, Дакшинаагни и Ахавания — эти три огня — его три лица, и он также способен знать Ригведу, Яджурведу и Самаведу. Бхух, Бхувах и Свах — эти три мира также являются его формами. У этой колесницы Брахмы есть три времени: прошлое, настоящее и будущее. Прана, Агни и Адитья — его силы. Его питательными веществами являются еда, вода и луна. Интеллект, ум и эго — это его сознание, а прана, апана и вьяна — его жизнь. Многие люди говорили то же самое. Говорят, что он тот, кто восхваляет и предлагает себя, таково слово Шрути. О тот, кто желает истины! Это (Омкара) — высшая и иная форма Брахмана. Сам Омкара и есть Акшара. (5)
अथ व्यात्तं वा इदमासीत्सत्यं प्रजापतिस्तपस्तत्प्वा अनुव्याहरद्भुर्भुवः स्वरित्येषा हाथ प्रजापतेः स्थविष्ठा तनूर्वा लोकवतीति स्वरित्यस्याः शिरो नाभिर्भुवो भूः पादा आदित्यश्चक्षुरायत्तः पुरुषस्य महतो मात्राञ्चक्षुषा ह्ययं मात्राश्चरति सत्यं वै चक्षुरक्षिण्युपस्थितो हि पुरुषः सर्वार्थेषु वदत्येतस्माद्भूर्भुवः स्वरित्युपासीतान्नं हि प्रजापति-र्विश्वात्मा विश्वचरिवोपासितो भवतीत्येवं ह्याहैषा वै प्रजापतिर्विश्वभूत्तरेतस्यामिदं सर्वमन्तर्हितमस्मिंश्च सर्वस्मिन्नेषान्तर्हितेति तस्मादेषोपासीतेति॥६॥
atha vyāttaṃ vā idamāsītsatyaṃ prajāpatistapastatpvā anuvyāharadbhurbhuvaḥ svarityeṣā hātha prajāpateḥ sthaviṣṭhā tanūrvā lokavatīti svarityasyāḥ śiro nābhirbhuvo bhūḥ pādā ādityaścakṣurāyattaḥ puruṣasya mahato mātrāñcakṣuṣā hyayaṃ mātrāścarati satyaṃ vai cakṣurakṣiṇyupasthito hi puruṣaḥ sarvārtheṣu vadatyetasmādbhūrbhuvaḥ svarityupāsītānnaṃ hi prajāpati-rviśvātmā viśvacarivopāsito bhavatītyevaṃ hyāhaiṣā vai prajāpatirviśvabhūttaretasyāmidaṃ sarvamantarhitamasmiṃśca sarvasminneṣāntarhiteti tasmādeṣopāsīteti ||6||
После этого, какое бы расширение ни совершил этот (Брахман в форме Омкара), это есть истина. Праджапати совершил суровое покаяние и произнес эти три Вьяхрити Бхух, Бхувах и Свах. Это (Вьяхатия) грубое тело Праджапати. Его создали люди. Свах — его голова, Бхувах — его пупок, Бхух — его ноги, а Адитья — его глаза. Все это находится под его контролем. Это матры (доли) великого Пуруши. Он (Пуруша) движется в этих матрах посредством глаз. Истина — это глаза. Пуруша, находящийся в глазах, рассказывает обо всех вещах. Поэтому поклонение следует совершать по методу Бхух, Бхувах и Свах. Сама еда — это Праджапати. Он — душа всего и око всего. Он достоин поклонения, об этом также говорят Веды. Этот Праджапати — тело, которое содержит в себе всю вселенную, все находится в нем, и он присутствует во всем этом. Поэтому следует поклоняться этому высшему элементу. (6)
तत्सवितुर्वरेण्यमित्यसौ वा आदित्यः सविता स वा एवं प्रवरणाय आत्मकामेनेत्या-हुर्ब्रह्मवादिनोऽथ भर्गो देवस्य धीमहीति सविता वै तेऽवस्थिता यो ऽस्य भर्गः कं संचिन्तयामीत्याहुर्ब्रह्मवादिनोऽथ धियो यो नः प्रचोदयादिति बुद्धयो वै धियस्ता योऽस्माकं प्रचोदयादित्याहुर्ब्रह्मवादिनोऽथ भर्ग इति यो ह वा अस्मिन्नादित्ये निहितस्तारकेऽक्षिणि वैष भर्गाख्यो भाभिर्गतिरस्य हीति भर्गो भर्जति वैष भर्ग इति रुद्रो ब्रह्मवादिनोऽथ भ इति भासयतीमाँल्लोकान् र इति रञ्जयतीमानि भूतानि ग इति गच्छन्त्यस्मिन्नागच्छन्त्य-स्मादिमाः प्रजास्तस्माद्भरगत्वाद्भर्गः।
शश्वत्सूयमानत्वात्सूर्यः सवनात्सविताऽऽदाना-दादित्यः पवनात्पावमानोऽथायनादादित्य इत्येवं ह्याह खल्वात्मनात्मामृताख्यशचेता मन्ता गन्ता स्रष्टाऽऽनन्दयिता कर्ता वक्ता रसयिता घ्राता स्पर्शयिता च विभुर्विग्रहे सन्निविष्ट इत्येवं ह्याहाथ यत्र दैतीभूतं विज्ञानं तत्र हि शृणोति पश्यति जिघ्रति रसयते चैव स्पर्शयति सर्वमात्मा जानीतेति यत्राद्वैतीभूतं विज्ञानं कार्यकारणनिर्मुक्तं निर्वचनमनौपम्यं निरुपाख्यं किं तदङ्ग वाच्यम्॥७॥
tatsaviturvareṇyamityasau vā ādityaḥ savitā sa vā evaṃ pravaraṇāya ātmakāmenetyā-hurbrahmavādino'tha bhargo devasya dhīmahīti savitā vai te'vasthitā yo 'sya bhargaḥ kaṃ saṃcintayāmītyāhurbrahmavādino'tha dhiyo yo naḥ pracodayāditi buddhayo vai dhiyastā yo'smākaṃ pracodayādityāhurbrahmavādino'tha bharga iti yo ha vā asminnāditye nihitastārake'kṣiṇi vaiṣa bhargākhyo bhābhirgatirasya hīti bhargo bharjati vaiṣa bharga iti rudro brahmavādino'tha bha iti bhāsayatīmā~llokān ra iti rañjayatīmāni bhūtāni ga iti gacchantyasminnāgacchantya-smādimāḥ prajāstasmādbharagatvādbhargaḥ।
śaśvatsūyamānatvātsūryaḥ savanātsavitā''dānā-dādityaḥ pavanātpāvamāno'thāyanādāditya ityevaṃ hyāha khalvātmanātmāmṛtākhyaśacetā mantā gantā sraṣṭā''nandayitā kartā vaktā rasayitā ghrātā sparśayitā ca vibhurvigrahe sanniviṣṭa ityevaṃ hyāhātha yatra daitībhūtaṃ vijñānaṃ tatra hi śṛṇoti paśyati jighrati rasayate caiva sparśayati sarvamātmā jānīteti yatrādvaitībhūtaṃ vijñānaṃ kāryakāraṇanirmuktaṃ nirvacanamanaupamyaṃ nirupākhyaṃ kiṃ tadaṅga vācyam ||7||