अन्तःशरीरे निहितो गुहायां शुद्धः सोऽयमात्मा सर्वस्य मेदोमसिक्लेदावकीर्ण शरीर-मध्येऽत्यन्तोपहते चित्रभित्तिप्रतीकाशे गान्धर्वनगरोपमे कदलीगर्भवन्नि:सारे जलबुद्बुदव च्चञ्चले निःसृतमात्मानमचिन्त्यरूपं दिव्यं देवमसङ्ग शुद्धं तेजस्कायमरूपं सर्वेश्वरमचि-न्यमशरीर निहितं गुहायाममृतं विभ्राजमानमानन्दं तं पश्यन्ति विद्वांसस्तेन लये न पश्यन्ति ।।१॥
antaḥśarīre nihito guhāyāṃ śuddhaḥ so'yamātmā sarvasya medomasikledāvakīrṇa śarīra-madhye'tyantopahate citrabhittipratīkāśe gāndharvanagaropame kadalīgarbhavanni:sāre jalabudbudava ccañcale niḥsṛtamātmānamacintyarūpaṃ divyaṃ devamasaṅga śuddhaṃ tejaskāyamarūpaṃ sarveśvaramaci-nyamaśarīra nihitaṃ guhāyāmamṛtaṃ vibhrājamānamānandaṃ taṃ paśyanti vidvāṃsastena laye na paśyanti ||1||
Эта чистая душа пребывает в полости сердца каждого тела. Тело наполнено жиром, плотью и кровью, которые чрезвычайно тленны и подобны миражу, подобны городу гандхарвов, пусты, подобны плоду бананового дерева, непостоянны, подобны пузырькам на воде; Но душа, живущая за пределами этого, немыслима, божественна, светоносна, бестелесна, чиста, ярка, бесформенна, всеведуща, немыслима и бестелесна. Он (душа), пребывающий в полости сердца, бессмертен и светел. Ученые видят в Нем блаженство и, слившись с Ним, не видят ничего отличного от Него. (1)