तद्धैतद्ब्रह्मा प्रजापतयै उवाच प्रजापतिर्मनवे मनुः प्रजाभ्य आचार्यकुलाद्वेदमधीत्य यथाविधानं गुरोः कर्मातिशेषेणाभिसमावृत्य कुटुम्बे शुचौ देशे स्वाध्यायमधीयानो धर्मिकान्विदधदात्मनि सर्वैन्द्रियाणि संप्रतिष्ठाप्याहिसन्सर्व भूतान्यन्यत्र तीर्थेभ्यः स खल्वेवं वर्तयन्यावदायुषं ब्रह्मलोकमभिसंपद्यते न च पुनरावर्तते न च पुनरावर्तते॥१॥
taddhaitadbrahmā prajāpatayai uvāca prajāpatirmanave manuḥ prajābhya ācāryakulādvedamadhītya yathāvidhānaṁ guroḥ karmātiśeṣeṇābhisamāvṛtya kuṭumbe śucau deśe svādhyāyamadhīyāno dharmikānvidadhadātmani sarvaindriyāṇi saṁpratiṣṭhāpyāhisansarva bhūtānyanyatra tīrthebhyaḥ sa khalvevaṁ vartayanyāvadāyuṣaṁ brahmalokamabhisaṁpadyate na ca punarāvartate na ca punarāvartate ||1||
Брахма поведал это знание Я Праджапати (Кашьяпе), Праджапати Ману, Ману человечеству. Тот, кто изучал Веды в доме учителя, согласно предписанным правилам, в течение времени, оставшегося после исполнения своих обязанностей перед учителем; тот, кто, покинув дом учителя, поселился в жизни домохозяина и продолжил изучение Вед в священном месте и сделал других (т. е. своих сыновей и учеников) добродетельными; тот, кто втянул все органы чувств в Я; тот, кто не причинил боли ни одному существу, кроме как это одобрено писаниями, — тот, кто ведет себя таким образом в течение всей своей жизни, достигает Мира Брахмана после смерти и не возвращается, да, не возвращается. (1)