लवणमेतदुदकेऽवधायाथ मा प्रातरुपसीदथा इति स ह तथा चकार त होवाच यद्दोषा लवणमुदकेऽवाधा अङ्ग तदाहरेति तद्धावमृश्य न विवेद॥१॥
lavaṇametadudake'vadhāyātha mā prātarupasīdathā iti sa ha tathā cakāra ta hovāca yaddoṣā lavaṇamudake'vādhā aṅga tadāhareti taddhāvamṛśya na viveda ||1||
«Положи эту соль в воду и приходи ко мне утром». Сын сделал, как ему было сказано. Отец сказал ему: «Сынок, принеси мне соль, которую ты положил в воду вчера вечером». Сын искал ее, но не нашел, потому что она полностью растворилась. (1)
यथा विलीनमेवाङ्गास्यान्तादाचामेति कथमिति लवणमिति मध्यादाचामेति कथमिति लवणमित्यन्तादाचामेति कथमिति लवणमित्यभिप्रास्यैतदथ मोपसीदथा इति तद्ध तथा चकार तच्छश्वत्संवर्तते त होवाचात्र वाव किल तत्सोम्य न निभालयसेऽत्रैव किलेति।२॥
yathā vilīnamevāṅgāsyāntādācāmeti kathamiti lavaṇamiti madhyādācāmeti kathamiti lavaṇamityantādācāmeti kathamiti lavaṇamityabhiprāsyaitadatha mopasīdathā iti taddha tathā cakāra tacchaśvatsaṁvartate ta hovācātra vāva kila tatsomya na nibhālayase'traiva kileti ||2||
Отец сказал: «Сынок, отхлебни воды с поверхности. Как она?» «Она солёная». «Отхлебни из середины. Как она?» «Она солёная». «Отхлебни со дна. Как она?» «Она солёная». «Вылей ее и приходи ко мне». Сын сделал, как ему было сказано, сказав: «Соль была там все время». Тогда отец сказал: «Здесь тоже, мой дорогой, в этом теле ты не воспринимаешь Сат (Бытие); но Оно действительно там». (2)
स य एषोऽणिमैतदात्म्यमिद सर्वं तत्सत्य स आत्मा तत्त्वमसि श्वेतकेतो इति भूय एव मा भगवान्विज्ञापयत्विति तथा सोम्येति होवाच॥३॥
sa ya eṣo'ṇimaitadātmyamida sarvaṁ tatsatya sa ātmā tattvamasi śvetaketo iti bhūya eva mā bhagavānvijñāpayatviti tathā somyeti hovāca ||3||
«Теперь, то, что есть тонкая сущность, — в нем все существующее имеет свое Я. Это Истина. Это Я, Которым ты являешься, Шветакету». «Пожалуйста, почтенный господин, дай мне дальнейшие наставления», — сказал сын. «Да будет так, мой дорогой», — ответил отец. (3)