Корпус текстовПолнотекстовый поискОбычная библиотека

Раздел пятнадцатый

Книга
Субала-упанишада
Издание
edition-upn-140
Раздел
s0019
Язык
ru
Версия текста
51b0fa7ae2cab5944a8b

अथ हैनं रैक्वः पप्रच्छ भगवन्योऽयं विज्ञानघन उत्क्रामन्स केन कतरद्वाव स्थानं दहतीति तस्मै स होवाच योऽयं विज्ञानघन उत्क्रामन्प्राणं दहत्यपानं व्यानमुदानं समानं वैरम्भं मुख्यमन्तर्यामं प्रभञ्जनं कुमार श्येनं श्वेतं कृष्णं नागं दहति पृथिव्यापस्नेजोवाय्याकाशं दहति जागरितं स्वप्नं सुषुप्त तुरीयं च महतां च लोकं परं च लोकं दहति लोकालोकं दहति धर्माधर्मं दहत्यभास्करममर्यादं निरालोकमतः परंदहति महान्तं दहत्यव्यक्तं दहत्यक्षरं दहति मृत्यु दहति मृत्युर्वै परे देव एकीभवतीति परस्तान्न सन्नासन्न सदसदित्येतन्निर्वाणानुशासन मिति वेदानुशासनमिति वेदानुशासनम्॥१॥

atha hainaṃ raikvaḥ papraccha bhagavanyo'yaṃ vijñānaghana utkrāmansa kena kataradvāva sthānaṃ dahatīti tasmai sa hovāca yo'yaṃ vijñānaghana utkrāmanprāṇaṃ dahatyapānaṃ vyānamudānaṃ samānaṃ vairambhaṃ mukhyamantaryāmaṃ prabhañjanaṃ kumāra śyenaṃ śvetaṃ kṛṣṇaṃ nāgaṃ dahati pṛthivyāpasnejovāyyākāśaṃ dahati jāgaritaṃ svapnaṃ suṣupta turīyaṃ ca mahatāṃ ca lokaṃ paraṃ ca lokaṃ dahati lokālokaṃ dahati dharmādharmaṃ dahatyabhāskaramamaryādaṃ nirālokamataḥ paraṃdahati mahāntaṃ dahatyavyaktaṃ dahatyakṣaraṃ dahati mṛtyu dahati mṛtyurvai pare deva ekībhavatīti parastānna sannāsanna sadasadityetannirvāṇānuśāsana miti vedānuśāsanamiti vedānuśāsanam ||1||

После этого Рейква Муни снова спросил Паурангираса – «О Господь! Когда эта душа, форма знания, выходит из тела, то через что, в каком месте она сгорает?» Услышав это, Паурангирас сказал – «Когда эта душа, полная знания, выходит из тела, то прежде всего она сжигает Прану, затем последовательно Апану, Вьяну, Удану, Саману, Вайрамбу, Мукхью, Антарьяму, Прабханджану, Кумару, Шьену, Швету, Кришну и Нагу. Затем она сжигает землю, воду, огонь, воздух и пространство, затем она сжигает бодрствование, сон, глубокий сон, Турию, мир величия и загробную жизнь, затем она сжигает мир и не-мир, сжигает Дхарму и Адхарму, затем она сжигает все места без солнца, без предела и без света, затем она сжигает Махат-таттву, сжигает Природу, сжигает Акшару и сжигает даже смерть. Сама смерть становится единой с Верховным Богом Парама-таттвой, после этого нет ни истинного, ни ложного, ни истинно-ложного. Это дисциплина творения (освобождения), это учение Вед, это дисциплина Вед. (1)